Dat durf ik niet…
Boomstronk als podium
“Ik durf niet te presenteren voor ons MT en ook niet voor de medewerkers”. Dit is de vraag waarvoor onderneemster Annemarie bij mij komt.
“Vorige week moest ik opeens wat vertellen aan een grote groep medewerkers. En ik klapte volledig dicht. Ik voelde gelijk een enorme spanning opkomen, niet normaal zo sterk. Mijn ademhaling blokkeerde gewoon. Echt geen normale spanning, die je er ook wel eens door kan helpen.”
Het is een prachtige dag, dus we lopen samen het bos in. Dat ontspant vaak al. Want ik merk dat de ademhaling van Annemarie heel hoog zit als ze denkt aan dat presenteren. Een reactie die we allemaal wel kennen.
Onderweg oefenen we met de ademhaling. Rustig in ademen en dan langzaam uit ademen. En naar de buik ademhalen, dan adem je goed door. Na een keer of 10 krijgt Annemarie dit onder de knie en ze kan wat ontspannen.
“Moet je die boomstronk zien”, zegt ze opeens al lopend. “Het lijkt wel een podium”. Ze gaat er stil bij staan en haar ademhaling versnelt weer. Ik vraag haar mij aan te kijken en samen vertragen we de ademhaling weer.
Dan vraag ik haar of ze op de boomstronk durft te gaan staan. Net alsof ze op een podium gaat staan. Schoorvoetend gaat er 1 voet op, maar ze durft niet verder. Haar lijf trilt er helemaal van.
“Ik herinner me opeens dat ik op de lager school een spreekbeurt moest houden” vertelt ze dan. “Het ging niet helemaal goed, ik was heel verlegen. En toen zei een leraar tegen me: dat ging niet best Annemarie, je moet niet zo verlegen zijn. En dat niet op een aardige toon. Ik kon wel door de grond zakken, ik had zo mijn best gedaan”.
En ze begrijpt opeens waar haar angst voor presenteren vandaan komt. Het is iets van een vroegere ervaring, die zij als erg onprettig ervaarde. “Wat een akelige opmerking was dat toen zeg” en ze wordt er boos van. Ze is er vroeger nooit boos over geweest, ze had zich alleen maar nog onzekerder gevoeld. Dus hè hè, ze mag er eindelijk van zichzelf boos over worden, wat een opluchting!
We lopen verder en ik laat haar hardop zeggen: “Ik had zo graag gewild dat het anders was gegaan, maar zo is het niet gelopen”. Hiermee vergeeft ze zichzelf eigenlijk. Haar gedachte over vroeger mag anders worden. Nee, het is vroeger niet zo gelopen. Maar dat hoeft haar nu niet meer te hinderen. Misschien heeft de leerkracht het vroeger wel uit de beste bedoeling gezegd. Maar het is bij Annemarie anders binnen gekomen.
We laten de boomstronk achter ons. Voor nu is het teveel om daar al op te gaan staan en Annemarie het podium te laten nemen.
Een volgende keer gaan we hier een volgende stap in nemen.
Bertine van Ginkel, Trainer en Coach Ginkel&Co
06 23 02 69 73
Herken je iets van jezelf in dit verhaal? Samen met jou kijk ik graag naar jouw vraag en jullie familiebedrijf.
In mijn coaching werk ik altijd aan 3 pijlers:
de onderneming zelf (jezelf & je teams)
de relatie met je partner en de omgeving
de dynamiek in het familiesysteem/de opvolging.
Als er bij één pijler iets niet lekker loopt, heeft dat meteen effect op de andere pijlers.
Samen onderzoeken we, in een coachsessie van 2 uur, wat voor jou de volgende stap is. De investering is € 250 ex btw. Heb je hier interesse in? Stuur me een berichtje (06 23 02 69 73) of mail me (info@ginkelenco.nl).
#opvolgers#generatiewissel#organogram#familiegram#begripkweken#zelfkennis#zelfvertrouwen#groeien#liefdevoorjezelf#liefdevoordemedemens#plezier#makkelijkersamenwerken#ondernemerscoach#studentencoach#teamtraining#teambuilding#persoonlijkeontwikkeling#persoonlijkleiderschap#omgaanmetverandering#mapstell#ginkelenco#trainingencoaching